Κολύμπι με ασφάλεια

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου το κλίμα και η μορφολογία επιτρέπουν, αν όχι επιβάλλουν την επαφή με τη θάλασσα, το κολύμπι είναι πάντα μια καλή ιδέα για άσκηση και ψυχαγωγία που όμως κρύβει κινδύνους ειδικά για τα μικρά παιδιά. Αρκεί να σκεφτούμε ότι τα μικρά παιδιά μπορούν να πνιγούν, σε λίγα μόνο εκατοστά νερό σε ελάχιστο χρόνο.

Στη θάλασσα
•    Το κολύμπι σώζει ζωές. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν απο μικρή ηλικία.
•    Τα μικρά παιδιά πρέπει πάντα να επιβλέπονται όταν βρίσκονται κοντά στη θάλασσα ακόμα και αν ξέρουν κολύμπι.
•    Η  ασφάλεια των παιδιών μας δε πρέπει να  βασίζεται  σε φουσκωτά αντικείμενα όπως μπρατσάκια και κουλούρες.
•    Σε περιοχές όπου υπάρχουν δυνατά θαλάσσια ρεύματα καθώς και όταν η θάλασσα είναι ταραγμένη συνιστάται να αποφεύγεται το κολύμπι επειδή είναι επικίνδυνο.
•    Για να μπορέσουν να κολυμπήσουν αλλά και να μπουν στο νερό τα παιδιά πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον 3 ώρες απο το τελευταίο γεύμα ώστε να έχει ολοκληρωθεί η διαιδικασία της πέψης.
•    Τα παιδιά όταν απομακρύνονται απο τη ξηρά πρέπει πάντα να επιβλέπονται.
•    Τα επικίνδυνα παιχνίδια στο νερό, όπως είναι οι πατητές, το κράτημα της αναπνοής και άλλα, πρέπει να αποφεύγονται, επειδή είναι πολύ εύκολο  να καταλήξουν σε πνιγμό. 
•    Είναι σημαντικό τα παιδιά να μην υπερεκτιμούν τις δυνατοτητές τους στο κολύμπι και να αποφεύγουν  τους ηρωϊσμούς.
•    Στις μικρές ηλικίες, όταν τα παιδιά βρίσκονται σε σκάφος πρέπει πάντα να φοράνε εγκεκριμένα σωσίβια και να βρίσκονται διαρκώς υπό την επίβλεψη κάποιου ενήλικα.

Στα θαλάσσια αθλήματα
•    Είναι απαραίτητο, όταν τα παιδιά κάνουν θαλάσσια αθλήματα, να φορούν πάντα τα εγκεκριμένα σωσίβια, ακόμα και εάν ξέρουν να κολυμπούν καλά.
•    Προκειμένου ένα παιδί να ασχοληθεί με θαλάσσια αθλήματα, όπως ιστιοπλοΐα, θαλάσσιο ski, ιστιοσανίδα και καταδύσεις πρέπει να παρακολουθήσει τα απαιτούμενα μαθήματα στις εξειδικευμένες σχολές  και στη συνέχεια να πειθαρχεί με τους κανόνες του αθλήματος.
•    Τα  μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν καταδύσεις και υποβρύχιο ψάρεμα, είναι υποχρεωτικό να χρησιμοποιούν τον κατάλληλο εξοπλισμό και να τηρούν  πιστά τους κανόνες ασφαλείας. Είναι πολύ σημαντικό  να είναι συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα, ώστε να είναι ευδιάκριτα από τα  διερχόμενα σκάφη  και να είναι πάντα συνοδευόμενα.

Στην πισίνα
•    Σε περίπτωση που  υπάρχουν μικρά παιδιά στην οικογένεια, η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη ή να έχει κάλυμμα ασφαλείας.
•    Όταν τα παιδιά κολυμπάνε σε πισίνα πρέπει πάντοτα να επιβλέπονται.
•    Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους και να είναι προσεκτικά, ιδιαίτερα στον περίγυρο της πισίνας, γιατί τρέχοντας ή παίζοντας, είναι πολύ εύκολο να γλιστρήσουν και να τραυματιστούν σοβαρά. 
•    Τόσο στη πισίνα όσο και  στη θάλασσα,τα παιδιά  πρέπει να βεβαιώνονται προτού επιχειρήσουν  να κάνουν βουτιές οτι τα νερά είναι αρκετά βαθιά και οτι δεν υπάρχουν εμπόδια.

Σε άλλους Χώρους όπου υπάρχει νερό
•    Τα  παιδιά πρέπει να γνωρίζουν  οτι πλησιάζοντας  κοντά σε ένα φουσκωμένο χείμαρρο ή ποτάμι, μπορεί να  πέσουν μέσα και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα  να πνιγούν.  Για τον ίδιο λόγο δεν πρέπει να κολυμπούν σε ποτάμι, όταν υπάρχει δυνατό ρεύμα.
•    Όταν τα νερά σε μια λίμνη είναι θολά και δεν υπάρχει καλή ορατότητα τα παιδιά πρέπει να αποφεύγουν τις βουτιές.
•    Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να πλησιάζουν και να σκύβουν πάνω από πηγάδια, στέρνες και αρδευτικά κανάλια, γιατί υπάρχει κίνδυνος να πέσουν  μέσα και  να τραυματιστούν σοβαρά ή να πνιγούν.

Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» είναι μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει σκοπό να συμβάλει στην καθοριστική μείωση των Παιδικών Ατυχημάτων και των συνεπειών τους.

Συνεργάστηκε το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»
info@pedtrauma.gr
www.babyspace.gr

Το παιδί χελώνα

Συμβαίνει πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή. Όταν εμείς βιαζόμαστε, το παιδί μας θυμάται τον...αργό του εαυτό. Εμείς τρέχουμε και εκείνο...τον χαβά του! Τότε θα θυμηθεί να παίξει με το αγαπημένο του παιχνίδι, να ξεφυλλίσει το καινούργιο (και ανέγγιχτο εδώ και μέρες) βιβλίο, να βάλει κοκκαλάκια στα μαλλιά του ή να εξασκηθεί στο δέσιμο των κορδονιών!

Τι φταίει;
Κάποιες φορές η αργοπορία του παιδιού οφείλεται στο ότι θέλει να αποδείξει πως είναι ανεξάρτητο, για να μας τραβήξει την προσοχή ή γιατί πιστεύει ότι το πιέζουμε να κάνει κάτι που δεν θέλει και με αυτόν τον τρόπο, δηλώνει την ένστασή του! Στις περισσότερες περιπτώσεις ωστόσο, ο λόγος που κρύβεται πίσω από τις επίμονες και ενοχλητικές ομολογουμένως περιπτώσεις αργοπορίας του παιδιού είναι η μειωμένη αντίληψη του χρόνου που το χαρακτηρίζει. Τα παιδιά (κυρίως μέχρι την ηλικία των 5-6 ετών) δεν καταλαβαίνουν, όπως εμείς, τις έννοιες του τώρα, του μετά, του αργότερα κοκ. Με άλλα λόγια, τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν ότι ο χρόνος περνάει και ότι πρέπει να βιαστούμε για να προλάβουμε. Έχοντας επίγνωση αυτής της διαφορετικής πραγματικότητας που βιώνουν τα παιδιά, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα φαινόμενα κωλυσιεργίας τους πιο αποτελεσματικά.

Τι μπορούμε να κάνουμε;
-Φράσεις όπως: «Έχουμε αργήσει», «Θα αργήσουμε», «Δεν θα προλάβουμε», «Γρήγορα», «Θες να αργήσω στη δουλειά μου»; «Τώρα», δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα για το παιδί μας, γιατί απλούστατα δεν καταλαβαίνει αυτά που του λέμε. Η ευθύνη να μην χρειάζεται να καταφύγουμε σε τέτοιες δηλώσεις, προτροπές και απειλές, επιτυχγάνοντας ταυτόχρονα το επιθυμητό, είναι να ξεκινάμε εγκαίρως την προετοιμασία που θα μας φέρει έτοιμους προς αναχώρηση στο κατώφλι του σπιτιού μας.
-Αν το πρόβλημα εντοπίζεται στην πρωινή αναχώρηση, φροντίζουμε να ξυπνάμε νωρίτερα από το παιδί μας, να του ετοιμάζουμε το πρωινό και τα ρούχα, να ετοιμαζόμαστε οι ίδιοι, οπότε όταν το ξυπνήσουμε, να έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα πράγμα μόνο: τη δική του προετοιμασία. Είναι τρομερά αγχωτικό και χρονοβόρο, να πρέπει ταυτόχρονα να κάνουμε όλα τα προηγούμενα, με ένα μικρό παιδί που γυρίζει γύρω-γύρω κάνοντας τη ζωή μας δύσκολη!
-Δεν δίνουμε στο παιδί την ευκαιρία να κωλυσιεργήσει. Όταν έρθει η ώρα να φύγουμε από το σπίτι, ανοίγουμε την πόρτα και δηλώνουμε: «Πάμε να φύγουμε!» και ταυτόχρονα κινούμαστε έξω από το σπίτι. Αν επιμένει να αρνείται, το ρωτάμε: «Θα έρθεις ή θα φύγω μόνη μου;».  Αν το παιδί καταλάβει ότι το εννοούμε, είναι βέβαιο ότι θα μας ακολουθήσει.
-Δίνουμε στο παιδί να καταλάβει στην πράξη ότι η αργοπορία του έχει αρνητικές συνέπειες. Του εξηγούμε με παραδείγματα ότι τα μαγαζιά έκλεισαν και δεν προλάβαμε τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ, ότι δεν μπορούμε να μπούμε στο σινεμά, γιατί η προβολή έχει ξεκινήσει κλπ.
-Βάζουμε ένα χρονικό όριο στις καθυστερήσεις του παιδιού μας. Του λέμε: «Συνέχισε αυτό που κάνεις για δυο λεπτά και μετά φύγαμε!». Όταν περάσουν τα δυο λεπτά, κάνουμε αυτό που είπαμε. Μπορεί το παιδί να μην είναι σε θέση να καταλάβει ότι πέρασαν δυο λεπτά, όμως θα καταλάβει πως όταν λέμε κάτι το εννοούμε!
-Μιας και η αργοπορία αφορά κυρίως στο πρωινό ξύπνημα και στο νυχτερινό ύπνο, φτιάχνουμε ένα ημερήσιο, συγκεκριμένο πρόγραμμα (ξυπνάμε και κοιμόμαστε την ίδια ώρα) και μένουμε πιστοί σε αυτό. Η ρουτίνα θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

«Είναι πολύ σημαντικό να εξετάζουμε προσεκτικά τους λόγους για τους οποίους καθυστερεί το παιδί μας και να φερόμαστε αναλόγως. Αν αυτό συμβαίνει γιατί απλά είναι αφηρημένο, προσπαθούμε να του αποσπάσουμε την προσοχή από τις σκέψεις και να το επαναφέρουμε στο βιαστικό τώρα. Αν όμως το παιδί καθυστερεί, για παράδειγμα, καθοδόν για το σχολείο, γιατί βρήκε στην άκρη του δρόμου ένα σαλιγκάρι και θέλει να το περιεργαστεί, είναι υποχρέωσή μας να του δώσουμε λίγο χρόνο να το κάνει. Το μικρό παιδί (ειδικά μέχρι την ηλικία των τριών ετών) είναι γεμάτο περιέργεια, γνωρίζει συνεχώς καινούρια πράγματα, βιώνει πρωτόγνωρες εμπειρίες. Είναι υποχρέωσή μας να το βοηθήσουμε σε αυτή τη φάση, χωρίς να το τραβάμε διαρκώς από το χέρι, λέγοντάς του «Γρήγορα!», «Προχώρα!». Η ανακάλυψη του κόσμου γύρω του είναι μια συγκλονιστική διαδικασία που θέλει χρόνο για να κατακτηθεί».

www.babyspace.gr

Ταύτιση με τον γονέα

Το παρόν άρθρο είναι ένα σχεδιάγραμμα σχετικά με τις ταυτίσεις και τις σεξουαλικές παρεκκλίσεις για να αποσαφηνίσουμε κάποιους όρους.

ΤΑΥΤΙΣΗ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΓΟΝΕΑ
-    Δύο είδη ταυτίσεων:

1. Ανακλητική: το παιδί υιοθετεί τον τρόπο ζωής των γονέων κυρίως όταν θυμίζει γονεϊκή ζεστασιά και στοργική φροντίδα. Ταιριάζει κυρίως στο ΚΟΡΙΤΣΙ. Ο κυριαρχικός πατέρας εμπνέει μεγαλύτερη θηλυκότητα στα κορίτσια και αρρενωπότητα στα αγόρια.

2. Αμυντική: ταιριάζει περισσότερο στο ΑΓΟΡΙ. 
ΟΙΔΙΠΟΔΕΙΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ: Το αγόρι έχει συγκρούσεις ανάμεσα στην πολυπόθητη ταύτιση με τον πατέρα αλλά και επιθυμία για να αφανίσει αυτό το σύμβολο εξουσίας. Σημαντικό ΟΤΑΝ η επιρροή και οι απαιτήσεις του πατέρα πάνω στη μητέρα είναι σε σύγκρουση με του παιδιού. 
Σύγχυση σεβασμού, αγάπης και εμπιστοσύνης με την ανάγκη της αποκλειστικότητας της μητρικής αγάπης και φροντίδας.
Στο τέλος η επιθυμία υποχωρεί και προχωράμε στην ταύτιση με τον πατέρα.
ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΗΛΕΚΤΡΑΣ: Είναι πολύ πιο εύκολο για το κορίτσι να κάνει την ταύτιση καθώς το πρωταρχικό πρόσωπο που ταυτίζεται είναι και το τελικό και το πρόσωπο που διεκδικεί (ο πατέρας) ήταν πάντα το ίδιο.
Αν υπάρχουν έντονα μητρικές φιγούρες στην οικογένεια έχουμε κίνδυνος ελαφριάς ταύτισης με τον πατέρα και μεγαλύτερη θηλυπρέπεια στα αγόρια. 

 ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΦΥΛΟΥ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ:
ΜΗΝ συγχέουμε την ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΦΥΛΟΥ με την ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ.
-    Ρόλος του φύλου: ψυχολογικά χαρακτηριστικά του φύλου. 
-    Τυπικές αντιθέσεις των δύο φύλων
-    Μέσω της ταύτισης με το φύλο
-    Ταυτότητα φύλου, δημιουργείται μέσω των παραπάνω

Αναστροφή φύλου: αδυναμία ατόμου να αποδεχτεί τον ρόλο της ανατομίας του.
-  Ταύτιση με το αντίθετο φύλο
-    Υιοθέτηση ψυχολογικής ταυτότητα του αντίθετου φύλου
-    Ή διφυλικότητα
-    Ασυνείδητα στα πρώτα χρόνια
-    Συνειδητά στα επόμενα χρόνια
-    Αυτοαντίληψη
Ομοφυλοφιλία: σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε άτομα ίδιου φύλου.
Παρενδυσία: ντύσιμο με ρούχα του αντίθετου φύλου. Και κατά την παιδικά ηλικία.
Σπάνια οι ορμονικές και χρωμοσωμικές ανωμαλίες ευθύνονται για την ομοφυλοφιλία. 

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ:
-    Γενετικοί: το έμβρυο
-    Ανατομικοί: ο αρσενικός τύπος προέρχεται από τον θηλυκό
-    Ορμονικοί: 
-    Περιβαλλοντικοί
-    Πολιτιστικοί
-    Κοινωνικοί
-    Ψυχολογικοί: 
-    2ο έτος: οι πρώτες διαφοροποιήσεις.
-    4ο έτος: διαίρεση του κόσμου σε αρσενικούς και θηλυκούς ανθρώπους.
-    5ο έτος: η προτίμηση στους ρόλους.
-    Από το 7ο έτος συμβαδίζει με το κοινωνικό γίγνεσθαι.  

Από 7 ετών το παιδί έχει εσωτερικεύσει τα χαρακτηριστικά του φύλου του. Από ανθρωπολογικές έρευνες έχει αποδειχτεί ότι σε άλλες χώρες τα ανδρικά και γυναικεία χαρακτηριστικά του δυτικού κόσμου δεν είναι τόσο αυστηρά κατανεμημένα. Η ανατροφή και η καθοδήγηση παίζουν μεγάλο ρόλο στην ταύτιση του φύλου.

Γράφει η Σίλεια Δημουλή
Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος M.Sc.
Σύμβουλος Οικογένειας

www.babyspace.gr

Παιδιά & Σκυλιά

10 tips για αρμονική συμβίωση παιδιού και σκυλιού.

Η σχέση μεταξύ παιδιών και κατοικίδιων είναι εξαιρετικά ωφέλιμη στην ανάπτυξη του παιδιού, εν τούτοις η συνεχής επιτήρηση των μικρών μας, όταν υπάρχουν γύρω τους σκυλιά είναι αναγκαία.

1. Η πρώτη επαφή του παιδιού με το σκύλο πρέπει να  γίνεται με προγραμματισμό. 

2. Παρατηρούμε αν το παιδί φοβάται τα σκυλιά και δεν το πιέζουμε αν διακρίνουμε κάποιον δισταγμό.

3. Αν ο σκύλος είναι εκείνος που δεν νιώθει άνετα με τα παιδιά, το σεβόμαστε και ζητάμε τη βοήθεια ενός επαγγελματία.  

4. Ο σκύλος θα πρέπει να έχει το δικό του χώρο, αφού θέλει και αυτός την ανεξαρτησία του (π.χ. ένα μέρος στον κήπο, ένα κλουβί, ένα ήσυχο δωμάτιο, όπου τα παιδιά δεν θα  μπορούν να τον ενοχλήσουν).

5. Όπως οι άλλοι θα πρέπει να σέβονται το «προσωπικό» χώρο του σκύλου, έτσι και ο σκύλος θα πρέπει να μάθει ότι υπάρχουν μέρη μόνο για παιδιά όπου δεν υπάρχει θέση για τα ίδια. Φροντίζουμε να υπάρχει μια «ζώνη» αποκλειστικά για παιδιά όπου ο σκυλός είναι ευπρόσδεκτος μόνο με τη συνοδεία ενηλίκου. 

6. Στην περίπτωση που στο σπίτι υπάρχουν πάνω από ένα σκυλιά τότε επιτρέπουμε να μπαίνουν στο δωμάτιο όπου είναι τα παιδιά ένα-ένα και πάντα μαζί με μας.

7. Η επιτήρηση ενός ενήλικα όποτε ο σκύλος είναι κοντά στα παιδιά είναι απαραίτητη. Αν δεν υπάρχει κάποιος ενήλικος στον οποίο να στραφεί ο σκύλος όταν νιώσει πιεσμένος και στρεσαρισμένος, τότε θα στραφεί στις φυσικές του αντιδράσεις, στο στρες. Θα γλείφει τα χείλη, θα γυρίζει το κεφάλι του σε άλλη πλευρά, θα απομακρυνθεί, θα χασμουριέται.  Όλα αυτά είναι σήματα (σήματα ηρεμίας, Τουρίντ Ρουγκάας) που συχνά τα παιδιά δεν τα παρατηρούν ή τα παρερμηνεύουν.  

8. Βοηθάμε τα παιδιά να ερμηνεύσουν και να κατανοήσουν τη γλώσσα των σκύλων και την έννοια των παραπάνων σημάτων. 

9. Όταν το παιδί επισκέπτεται ένα σπίτι με σκύλο, ρωτάμε τους ιδιοκτήτες ποιοι είναι οι κανόνες που ισχύουν εκεί και τα μέτρα ασφαλείας που έχουν παρθεί.

10. Πάνω απ΄ όλα εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας.  Αν νιώσουμε ανασφάλεια…το πιθανότερο είναι να είναι έτσι. Δεν περιμένουμε να το εξακριβώσουμε.

Συνεργάστηκε το stardogs.gr

www.babyspace.gr

Δύσκολα θέματα: Κλοπή

Δύο παραπάνω φτυαράκια μέσα στο παιδικό κουβαδάκι μετά την επιστροφή από την παιδική χαρά μπορεί να μην μας τραβήξουν την προσοχή, ούτε να δώσουμε μεγάλη σημασία. Όταν όμως το γεγονός αυτό γίνεται επανειλημμένα, τότε χτυπάει το καμπανάκι: «Πού βρήκε το τάδε ή το δείνα αντικείμενο;», «Μήπως το έκλεψε;».

Γιατί κλέβει ένα παιδί;
-Μια κλοπή που διαπράττει ένα παιδί πιθανόν να είναι δείγμα έλλειψης σε επίπεδο αγάπης, ενδιαφέροντος, φροντίδας που νιώθει το παιδί. Το παιδί θεωρεί ότι τα υλικά αντικείμενα μπορούν να καλύψουν τα συναισθηματικά του κενά, οπότε κλέβει για να τα καλύψει. 
-Το παιδί μπαίνει στη διαδικασία να κλέψει, προκειμένου να εκδικηθεί κάποιον. Όταν δεν το παίζουν τα άλλα παιδιά ή αισθάνεται μόνο του, θα προχωρήσει στην κλοπή θεωρώντας ότι έτσι εκδικείται εκείνους που το έχουν παραμελήσει.
-Μήπως δεν δίνουμε την προβλεπόμενη προσοχή και καθημερινή επιβεβαίωση στο παιδί μας; Μήπως λόγω των καθημερινών μας εργασιών δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ μας και αρμονία στη σχέση μας μαζί του;
-Μήπως δίνουμε εμείς το κακό παράδειγμα στο παιδί μας; Επιστρέψαμε το κοκαλάκι της κόρης μας που δανειστήκαμε λίγες μέρες πριν; Πώς βρέθηκε στο συρτάρι του γραφείου μας ο μαρκαδόρος του γιου μας, που μας δάνεισε πριν καιρό; Τα παιδιά παίρνουν λάθος μηνύματα και μπορεί να μπερδέψουν τις έννοιες για αυτό πρέπει να είμαστε συνεπείς όταν δανειζόμαστε πράγματα από εκείνα. Επίσης, ποτέ δεν παίρνουμε κάτι που τους ανήκει χωρίς να τα ενημερώσουμε και χωρίς να τους ζητήσουμε την άδεια. 

Πρόληψη
Για να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε μια πράξη κλοπής του παιδιού μας, χρειάζεται καθημερινά να κάνουμε τα παρακάτω:
-Αντιμετωπίζουμε το παιδί με αγάπη και ενδιαφέρον.
-Περνάμε όσο το δυνατόν περισσότερο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μας και τα στηρίζουμε καθημερινά.
-Τονίζουμε στα παιδιά μας καθημερινά τους σωστούς τρόπους συμπεριφοράς. Συνήθως όταν ένα παιδί λειτουργεί με λάθος τρόπο, είναι επειδή δεν του έχει υποδειχθεί με σαφήνεια ο σωστός. 
-Έχουμε σταθερή στάση απέναντι στο παιδί, ώστε από πολύ νωρίς να αναπτύξουμε μια σχέση εμπιστοσύνης μαζί του. Με τον τρόπο αυτό το βοηθάμε να αναπτύξει μια υγιή και σταθερή προσωπικότητα.

Τι κάνουμε σε περίπτωση κλοπής που διαπράττει το παιδί;Καταρχήν λαμβάνουμε υπόψιν μας την ηλικία του παιδιού:

Στην προσχολική ηλικία
-Με απλούς όρους δίνουμε στο παιδί να καταλάβει τι σημαίνει ιδιοκτησία, συναλλαγή και αντάλλαγμα. 
-Με ηρεμία και σοβαρότητα εξηγούμε στο παιδί ότι δεν είναι σωστό να παίρνει τα πράγματα άλλων, ότι αυτό τους πληγώνει, δημιουργεί προβλήματα και κλονίζει τις σχέσεις μας μαζί τους. 
-Κάνουμε αναστροφή ρόλων. Βάζουμε δηλαδή το παιδί στη θέση του άλλου με το εξής ερώτημα: «Πώς θα σου φαινόταν να σου έπαιρναν το παιχνίδι σου;». Του δίνουμε χρόνο να το σκεφτεί και το ενθαρρύνουμε να απαντήσει στο ερώτημά μας.
-Όχι μόνο παροτρύνουμε το παιδί να επιστρέψει το κλεμμένο αντικείμενο, αλλά το συνοδεύουμε εμείς οι ίδιοι. Κάνουμε τα λεγόμενα μας πράξη.
 
Παιδί μεγαλύτερης ηλικίας
Ένα παιδί μεγαλύτερης ηλικίας θα έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν είναι σωστό να κλέβει, άρα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από την μεριά μας για να μην επαναλάβει την πράξη του. 
-Αποδοκιμάζουμε το παιδί για αυτή του την πράξη και παράλληλα εκφράζουμε την έντονη απογοήτευσή μας. 
-Είμαστε αυστηροί μαζί του, χωρίς να φτάνουμε στα άκρα. 
-Τονίζουμε την αμεσότητα με την οποία πρέπει να επιστραφεί το αντικείμενο. 
-Το παιδί είναι αρκετά μεγάλο να το επιστρέψει μόνο του. Για το λόγο αυτό δεν το συνοδεύουμε, απλά επιβεβαιώνουμε ότι έχει επιστραφεί. 
-Σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιούμε χαρακτηρισμούς όπως «Είσαι κλέφτης». Το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να βάλουμε μια ταμπέλα στο παιδί και να το οδηγήσουμε στο φαινόμενο της αυτοεκπληρούμενης προφητείας.
-Δεν χρησιμοποιούμε παλιομοδίτικες απειλές, όπως «Θα σου κοπεί το χέρι αν ξανακλέψεις» κτλ. 
-Η σωματική τιμωρία δεν βοηθάει, ούτε έχει αποτελέσματα στην περίπτωση της κλοπής.

πηγή:www.babyspace.gr

Δύσκολα θέματα: Υιοθεσία

Η υιοθεσία είναι μια πράξη σχεδόν ιερή που παρά τα θετικά συναισθήματα που γεννά, δημιουργεί φόβο και άγχος στους νέους γονείς. Ο λόγος; Κάποια στιγμή θα πρέπει να αποκαλύψουμε στο παιδί την αλήθεια.
Να του το πω;
Ένα παιδί πρέπει να ξέρει ότι είναι υιοθετημένο. Είναι υποχρέωση μας να του το πούμε και δικαίωμά του να ξέρει. 
Με το να γνωρίζει ένα παιδί ότι είναι υιοθετημένο θα χτιστεί ομαλά ο ψυχικός του κόσμος και θα διαμορφωθούν ανάμεσα μας αισθήματα εμπιστοσύνης και ασφάλειας.
Φόβος
Ο φόβος της απόρριψης είναι αυτό που συχνά μας αποτρέπει από συζητήσεις με το παιδί μας γύρω από την υιοθεσία. Το άγχος και η αμηχανία για να μην τα χάσουμε μας κυριεύουν. Λάθος! Το να γνωρίζει ένα παιδί ότι είναι υιοθετημένο είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας. Το παιδί πρέπει να ξέρει ποια είναι η ταυτότητα του ώστε να την χρησιμοποιήσει ως υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα χτιστεί η ζωή του. 

Πότε είναι η κατάλληλη ώρα;
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει και να εξοικειώνεται με τον όρο της υιοθεσίας από τη στιγμή που αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο του. Βέβαια δεν μπορεί να κατανοήσει πλήρως το νόημα της υιοθεσίας προτού φτάσει την ηλικία των 6 με 7 ετών. Όσο νωρίτερα μιλήσουμε για την υιοθεσία στο παιδί τόσο το καλύτερο. Στην αρχή, όσο το παιδί είναι μικρό, μπορούμε να το εισάγουμε στην πραγματικότητα της υιοθεσίας του με παραμύθια και ιστοριούλες. 

Γιατί με άφησαν οι φυσικοί μου γονείς;
Αυτή είναι μια απορία που μπορεί να βασανίζει το υιοθετημένο παιδί καθώς μεγαλώνει. Εμείς με τη σειρά μας θα κληθούμε να απαντήσουμε σε ερωτήσεις όπως «Γιατί δεν με ήθελαν;», «Γιατί με έδωσαν;» κ.τ.λ. Τις ερωτήσεις αυτές δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τις αποφύγουμε. Αντιθέτως τις απαντάμε με ειλικρίνεια και σεβασμό στα συναισθήματα του παιδιού. Σε καμία περίπτωση δεν κατηγορούμε τους φυσικούς γονείς. Τα λόγια μας πρέπει να είναι γεμάτα από αγάπη και ζεστασιά για αυτούς. Ο ειδικός παιδοψυχολόγος είναι ο κατάλληλος να μας κατευθύνει.

πηγή:www.babyspace.gr

Ξαναπαντρεύομαι. Τι λέω στο παιδί;

Το να ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας και να την μοιραστούμε με ένα νέο σύντροφο είναι δικαίωμά μας. Ταυτόχρονα όμως έχoυμε υποχρέωση να ενημερώσουμε σωστά το παιδί μας και να το βοηθήσουμε να δεχτεί τη νέα κατάσταση ομαλά.

Ένα διαζύγιο δημιουργεί στο παιδί αισθήματα θυμού, θρήνου, ντροπής αλλά και ανασφάλειας για το μέλλον. Με ένα καινούργιο μπαμπά ή με μια καινούργια μαμά στο σπίτι το συναίσθημα της απώλειας και της εγκατάλειψης θα είναι ακόμη εντονότερο για το παιδί. Πρέπει λοιπόν να εισάγουμε το παιδί στη νέα κατάσταση με βήματα αργά και σταθερά.

Πώς εισάγουμε το νέο πρόσωπο στη ζωή του παιδιού
Λόγο στη ζωή μας έχουμε μόνο εμείς. Οι επιλογές μας όμως και οι αποφάσεις που θα πάρουμε για αυτή έχουν επιπτώσεις και στη ζωή των παιδιών  μας. Αποφασίσαμε να ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας, να λοιπόν πως θα μεταφέρουμε την επιλογή μας αυτή στα παιδιά. 
-Τους γνωρίζουμε το καινούργιο πρόσωπο σταδιακά δίνοντάς τους χρόνο να συνηθίσουν. 
-Δίνουμε στη σχέση παιδιού-νέου συντρόφου χρόνο δοκιμής και προσαρμογής. Στο διάστημα αυτό ελέγχουμε κατά πόσο υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στους δυο και φροντίζουμε για την όσο το δυνατόν καλύτερη επαφή. 
-Εξηγούμε στο παιδί ότι ο νέος μας σύντροφος δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει το βιολογικό του γονέα.
-Βεβαιώνουμε το παιδί ότι η καλή μας σχέση με τον βιολογικό του γονέα δεν θα επηρεαστεί από το νέο πρόσωπο και φροντίζουμε να είμαστε συνεπείς με την δέσμευσή μας. 
-Ενημερώνουμε το παιδί για τις αλλαγές που πρόκειται να συμβούν στην καθημερινότητά του (νέο σπίτι,  νέα γειτονιά) ως συνέπεια της σχέσης ή του γάμου μας με το νέο μας σύντροφο.
-Βεβαιώνουμε το παιδί μας ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στις μεταξύ μας σχέσεις. Έτσι το βοηθάμε να νιώσει ασφαλές και να δεχτεί ομαλότερα τη νέα κατάσταση. 

πηγή:www.babyspace.gr

Χριστούγεννα στο athensheart

Ζήστε τη μαγεία των Χριστουγέννων στο athensheart από τις 6 έως τις 31 Δεκεμβρίου.

Μέσα από πολλές θεματικές χριστουγεννιάτικες ενότητες σε όλους τους χώρους του athensheart, τα παιδιά μεταφέρονται στη χώρα του Αϊ-Βασίλη, έχοντας την ευκαιρία να τον γνωρίσουν από κοντά και να γίνουν οι προσωπικοί του βοηθοί. Ξεκινώντας το ταξίδι τους από το τρενάκι που θα τους μεταφέρει στη μαγική χώρα των Χριστουγέννων, οι μικροί επισκέπτες φτάνουν στη «Σχολή των ξωτικών» όπου με τη βοήθεια των ξωτικών μαθαίνουν να κατασκευάζουν τα δικά τους παιχνίδια. Οι μαθητευόμενοι βοηθοί φορτώνουν δώρα στο έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη και στο τέλος της διαδρομής τους, ο Αϊ-Βασίλης τούς περιμένει για να τους γνωρίσει προσωπικά, να τους συγχαρεί για τη συμμετοχή τους και να μοιράσει δώρα σε όλους. Τη γιορτινή ατμόσφαιρα στο athensheart συμπληρώνουν η εντυπωσιακή χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, καθώς και οι μελωδίες ζωντανής μουσικής σαξοφώνου και jazz. Εναλλακτικά το μεγαλύτερο παγοδρόμιο της Αθήνας περιμένει τους λάτρεις του πατινάζ για ατελείωτες βόλτες στον πάγο.

Φέτος τα Χριστούγεννα το athensheart πρωταγωνιστεί στις καρδιές μικρών και μεγάλων για ξεχωριστές αγορές και μοναδικές γιορτινές στιγμές!

Εμπορικό Κέντρο athensheart, Πειραιώς 180, Κόμβος Χαμοστέρνας
Ώρες λειτουργίας καταστημάτων
Πρόγραμμα χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων
Παιδικές εκδηλώσεις Δευτέρα - Παρασκευή 17:00-21:00, Σάββατο 11:00-19:00
19, 24 & 31 Δεκεμβρίου 11:00-19:00
Μουσικά events11 & 18 Δεκεμβρίου 13:00-17:00 Σαξοφωνίστας
19, 24 & 31 Δεκεμβρίου 13:00-17:00 jazz
Ώρες λειτουργίας παγοδρομίου: Δευτέρα – Παρασκευή 11:00-21:00
Σάββατο - Κυριακή 11:00-23:00
Είσοδος: Από το επίπεδο 0 του athensheart
Επικοινωνία: 210 3414105

πηγή:www.babyspace.gr

Παίζοντας με τον γιο μου

Όταν ο μπαμπάς παίζει με τον γιο του! Τα οφέλη, οι κανόνες και οι βασικές αρχές Από το παιχνίδι του μπαμπά με τον γιό του, το παιδί μαθαίνει να τηρεί τους κανόνες. Είναι στο χέρι του μπαμπά να το καθοδηγήσει σωστά.

Παλεύουμε;
Το πιο κλασικό παιχνίδι που παίζουν τα αγόρια (κάθε ηλικίας) μεταξύ τους είναι η πάλη. Στις πρώτες αναμετρήσεις συνήθως ο γιος επιτίθεται στον μπαμπά και... αρχίζει το ματς. Αυτό το παιχνίδι, πέρα από τον διασκεδαστικό χαρακτήρα που έχει και για τους δύο αλλά και την εκτόνωση που προσφέρει στον μικρό, δίνει στους μπαμπάδες την ευκαιρία να δείξουν στον γιο τους κάποια πολύ βασικά πράγματα.

Μην παίρνεις το παιχνίδι στα σοβαράΤα μικρά αγοράκια συνήθως ξεκινούν με ενθουσιασμό και χαρούμενες φωνές το παιχνίδι. Έπειτα όμως από μερικά λεπτά πάλης αρχίζουν να θυμώνουν στα σοβαρά. Αν παρατηρήσεις το παιδί θα δεις πως έχει κοκκινίσει, οι φλέβες στο λαιμό του πετάγονται και τα χτυπήματα γίνονται πιο δυνατά.

Στοπ, φάουλ!
Σ΄αυτό το σημείο και πριν νευριάσει και ο ίδιος από κάποια ...αδέσποτη κλωτσιά ο μπαμπάς πρέπει να σταματήσει τον αγώνα, να ηρεμήσει τον μικρό και να του εξηγήσει πως παίζεται το παιχνίδι.

- Στο παιχνίδι υπάρχει ένας βασικός κανόνας, μπορείς να τον τηρήσεις;
- Αν όχι, δυστυχώς δεν μπορούμε να συνεχίσουμε το παιχνίδι 
- Ο κανόνας είναι: Απαγορεύεται να χτυπάμε αληθινά
- Το σώμα μας πονάει και δεν παίζουμε για να πονέσουμε αλλά για να διασκεδάσουμε. Κατάλαβες τον κανόνα; Μπορείς να παίξεις σύμφωνα με τον κανόνα;
- Θέλεις τώρα να συνεχίσουμε το παιχνίδι μας;

Μια πολύ βασική αρχή
Έτσι μέσα από το καθημερινό παιχνίδι στο χαλί ο μικρός θα μάθει κάτι πάρα πολύ βασικό για όλη του τη ζωή: τον αυτοέλεγχο. Είναι σημαντικό τα αγοράκια να μαθαίνουν από μικρά να συγκρατούν την οργή τους και να μην καταφεύγουν στη σωματική βία ούτε στα παιχνίδια αλλά ούτε και στις συναναστροφές τους. Αυτό είναι κάτι πολύ σπουδαίο που μπορεί και πρέπει να μαθαίνει κάθε μπαμπάς στο γιο του.

Συνεργάστηκε ο Προπονητής και Αθλητικός Manager
Θωμάς Καραμπέτσος MSc

πηγή:www.babyspace.gr

Παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών

Τα προβλήματα των παιδιών από μονογονεϊκές οικογένειες και πώς αντιμετωπίζονται.

Η ετικέτα

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και σε κάποιες περιπτώσεις οι εκπαιδευτικοί συνηθίζουν να χαρακτηρίζουν τις μονογονεϊκές οικογένειες «προβληματικές». Με αυτόν τον χαρακτηρισμό δημιουργούν ή αναπαράγουν αρνητικές αντιλήψεις σε σχέση με τα παιδιά που προέρχονται από αυτές τις οικογένειες. Ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός ωστόσο δεν αιτιολογείται ούτε από τις σχετικές επιστημονικές έρευνες, ούτε από την βιβλιογραφία  πάνω στο θέμα. Έχει μάλιστα διαπιστωθεί ότι ο κοινωνικός αποκλεισμός που οφείλεται στη διάδοση των αρνητικών αυτών αντιλήψεων οδηγεί στην αύξηση της παιδικής κατάθλιψης και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς  των παιδιών των μονογονεϊκών οικογενειών.

Λανθασμένες αντιλήψειςΑπό τις πιο διαδεδομένες αντιλήψεις που αφορούν τα παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών είναι ότι παρουσιάζουν προβλήματα όπως η αντικοινωνικότητα - που συχνά εκδηλώνεται και ως επιθετικότητα και παραβίαση κανόνων-, η αποτυχία στο σχολείο και η καθυστερημένη συναισθηματική ανάπτυξη. 
Γεγονός είναι ότι παρόμοια προβλήματα παρουσιάζουν συχνά και παιδιά που προέρχονται από τυπικές οικογένειες με δύο γονείς, όταν ζουν σε ακατάλληλο για αυτά περιβάλλον, όπου εκτίθενται καθημερινά σε αδιαφορία, άσχημες οικονομικές συνθήκες, σωματική και ψυχολογική βία. Είναι μάλον προτιμότερο να μεγαλώνει ένα παιδί σε μονογονεϊκή οικογένεια που του προσφέρει τα απαραίτητα για τη φυσική, ψυχική και συναισθηματική του ανάπτυξη, από το να ανατρέφεται από δύο γονείς που συγκρούονται καθημερινά μεταξύ τους ή που αδιαφορούν για τη σωματική και ψυχική υγεία του.  
Είναι επίσης σημαντικό να καταλάβουν οι γονείς ότι προβλήματα συμπεριφοράς που θεωρούνται αποτέλεσμα του διαζυγίου, μπορεί να προϋπάρχουν του χωρισμού. Η έκθεση των παιδιών τόσο κατά τη διάρκεια της σχολικής ηλικίας όσο και κατά την περίοδο της εφηβείας σε περιβάλλον όπου απουσιάζει η σταθερότητα, ο σεβασμός και η ηρεμία λόγω των τεταμένων σχέσεων ανάμεσα στους γονείς, σχετίζεται με την εμφάνιση συναισθηματικών προβλημάτων, αντικοινωνικής συμπεριφοράς, κακής απόδοσης στο σχολείο, δυσκολίας δημιουργίας σχέσεων, κατάθλιψης, εμμονών και φοβιών.

Μεγαλώνω μόνη μου το παιδί μου. Χωρίσαμε με τον πατέρα του όταν ήταν δυο ετών και έπειτα εκείνος έφυγε για το εξωτερικό. Οι επαφές του παιδιού μαζί του είναι σπάνιες. Από τότε που το παιδί ξεκίνησε το δημοτικό, έχει αλλάξει συμπεριφορά. Έχει γίνει επιθετικό απέναντί μου. Μπορεί το περιβάλλον του σχολείου να ευθύνεται για αυτή τη μεταστροφή;

Η απόρριψη από τους συμμαθητές ή ακόμη και από ορισμένους εκπαιδευτικούς που συχνά αντιμετωπίζει το παιδί που μεγαλώνει από ανύπαντρη μητέρα, έχει ως αποτέλεσμα να αισθάνεται θυμό με την επιλογή της μητέρας του να το αναθρέψει μόνη. Το παιδί θεωρεί τη μητέρα υπεύθυνη για τις απογοητεύσεις και την απομόνωση που ζει καθημερινά. Με τη βοήθεια του ψυχολόγου όμως το παιδί μπορεί να καταλάβει ότι η επιλογή της μητέρας να το κρατήσει και να το μεγαλώσει μόνη είχε να κάνει με πιθανή ακαταλληλότητα του πατέρα και με άλλες αντικειμενικές δυσκολίες και σε καμία περίπτωση με δική της αδιαφορία ή σκληρότητα απέναντι στα συναισθήματα του παιδιού.

Αντίστοιχο θυμό και απογοήτευση εκφράζουν και πολλά παιδιά χωρισμένων γονιών. Η καλύτερη στάση σε αυτές τις περιπτώσεις εκ μέρους του γονιού που έχει αναλάβει την κηδεμονία του παιδιού, είναι να μην μιλάει άσχημα μπροστά του για τον άλλο γονιό, να μην τον αγνοεί και να μην κατακρίνει τη συμπεριφορά του προς το παιδί κατά την διάρκεια των επισκέψεων. Θα ήταν επίσης καλό να υπάρχουν στο σπίτι αντικείμενα που θυμίζουν τον γονιό που απουσιάζει, όπως δώρα του προς το παιδί και φωτογραφίες του. Αν οι διαζευγμένοι γονείς δείχνουν σεβασμό και ενδιαφέρον ο ένας για τον άλλο θα είναι ευκολότερο για το παιδί να ξεχωρίσει τη σχέση που έχουν οι ενήλικες μεταξύ τους από τη δική του επαφή με αυτούς. Μία καλή συμβουλή για διαζευγμένους γονείς είναι να μην δυσανασχετούν και να μην οργίζονται μπροστά στο παιδί, όταν θυμούνται το κοινό τους παρελθόν και τις αιτίες που τους οδήγησαν στον χωρισμό. Με αυτόν τον τρόπο, θα βοηθήσουν το παιδί να καταλάβει ότι το διαζύγιο δεν είναι τιμωρία που του έχουν επιβάλει, αλλά η λύση της δικής τους σχέσης.

Μεγαλώνω την κόρη μου μόνη, αφού ο πατέρας της μας εγκατέλειψε, όταν το παιδί έγινε 5 ετών. Θέλω να ξαναφτιάξω τη ζωή μου, όμως η κόρη μου είναι αρνητική. Δεν θέλει να γνωρίσει τον νέο μου σύντροφο. Τι να κάνω; 
Στις περιπτώσεις που, όπως είναι φυσικό, ο πατέρας ή η μητέρα της μονογονεϊκής οικογένειας επιχειρεί να δημιουργήσει μια καινούργια ερωτική σχέση, θα ήταν καλύτερο να μην παρουσιάσει στο παιδί το νέο του σύντροφο πριν σιγουρευτεί απόλυτα για τα δικά του αισθήματα και σχέδια. Αρχικά, θα ήταν προτιμότερο να τον συστήσει απλά ως καλό φίλο, γιατί έχει μεγάλη σημασία να δώσουμε στο παιδί χρόνο να συνηθίσει τον καινούριο άνθρωπο, άλλα και τα περιθώρια να εκφράσει τα συναισθήματά του γι αυτόν. Το σημαντικό πάντως σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να δεχτεί το παιδί ότι, αν και η άποψή του μετράει, δεν είναι αυτό που τελικά θα αποφασίσει για την ερωτική ζωή του γονιού. Αν ο καινούριος σύντροφος ανήκει στο ίδιο φύλο με τον γονιό, τότε τα πράγματα θα είναι πιό δύσκολα για το παιδί. Ωστόσο, πρέπει να αποφύγουμε να του πούμε ψέματα - έτσι κι αλλιώς τα παιδιά διαισθάνονται πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε. Είναι προτιμότερο, με τη βοήθεια κάποιου ειδικού, να του μιλήσουμε όσο πιο ειλικρινά γίνεται και να το προετοιμάσουμε για τις πιθανές αντιδράσεις του περίγυρου. Αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι να κατανοήσει το παιδί ότι οι επιλογές του γονιού δεν έχουν σκοπό να το αποκλείσουν ή να το τιμωρήσουν κι ότι όσο κι αν αλλάζει η κοινή τους ζωή, η αγάπη του γονιού γι αυτό παραμένει αμείωτη.

Συνεργάστηκε η Συμβουλευτική Ψυχολόγος
Δρ. Εύα Στάμου
evastamou.blogspot.com

πηγή:www.babyspace.gr

Πώς θα μάθει το παιδί να προσέχει

Η μόνη καθησυχαστική απάντηση στο άγχος κάθε γονιού για την ασφάλεια του παιδιού του είναι η πρόληψη. Κατονομάζουμε τους κινδύνους και εντοπίζουμε τρόπους προστασίας των παιδιών, με προτεραιότητα την έγκαιρη ενημέρωσή τους για θέματα ασφάλειας.

-Μαθαίνουμε στα παιδιά ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, σε περίπτωση που βρεθούν μόνα τους και χρειαστεί να επικοινωνήσουν μαζί μας. Ακόμη και ένα τρίχρονο παιδί μπορεί να το αποστηθίσει, αρκεί να μετατρέψουμε τους αριθμούς σε…τραγούδι!
-Δεν αφήνουμε τα παιδιά να παίζουν χωρίς επίβλεψη στον κήπο του σπιτιού, την πιλοτή ή τον δρόμο.
-Βάζουμε ένα σημείωμα με τα στοιχεία επικοινωνίας του παιδιού μέσα στο μπουφάν ή την τσάντα του, πριν φύγουμε από το σπίτι.
-Εξηγούμε στα παιδιά, από πολύ μικρή ακόμη ηλικία, ότι δεν πρέπει ποτέ και για κανένα λόγο να απομακρύνονται από κοντά μας.

Ασφάλεια στο σπίτι-Πάντα κλειδώνουμε την πόρτα της κεντρικής εισόδου από μέσα και βάζουμε το κλειδί σε σημείο που να μην έχει πρόσβαση το παιδί.
-Εξηγούμε στα παιδιά ότι δεν πρέπει να ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού μόνα τους, ποτέ και για κανέναν λόγο. Το να ρωτήσουν ποιός χτυπά, δεν είναι αρκετό. Πρέπει η...ταυτοποίηση του επισκέπτη να γίνεται παρουσία ενηλίκου πριν ανοίξει η πόρτα.
-Δεν εμπιστευόμαστε στο παιδί πληροφορίες όπως πού κρύβουμε εφεδρικό κλειδί για το σπίτι ή το αυτοκίνητο, πού φυλάσσονται τα κοσμήματα ή τα χρήματά μας κλπ.
-Εξηγούμε στα παιδιά  ότι δεν πρέπει να απαντούν σε ερωτήσεις που αφορούν την οικογένειά μας σε γείτονες, γνωστούς, ακόμη και συγγενείς.

Ασφάλεια στο αυτοκίνητο-Κλειδώνουμε πάντα τις πόρτες και τα παράθυρα, όταν οδηγούμε, ειδικά μέσα στην πόλη και σε μικρές ταχύτητες.
-Αν για τον οποιοδήποτε λόγο διαπιστώσουμε, ότι κάποιο ύποπτο όχημα ή μοτοσικλέτα μας παρακολουθεί, ενώ οδηγούμε,  καλούμε στο 100 και κλείνουμε ραντεβού με το περιπολικό της αστυνομίας στο πλησιέστερο σημείο.
-Οδηγούμε πάντα με ηρεμία, αποφεύγοντας τους εκνευρισμούς και τους διαπληκτισμούς με οδηγούς άλλων αυτοκινήτων. Ποτέ δεν ξέρουμε πώς θα αντιδράσει κάποιους από αυτούς και τι συνέπειες θα έχει ένα έντονο επεισόδιο για την ασφάλεια τη δική μας και του παιδιού.
-Δεν σταματάμε ποτέ, όταν μας κάνουν οτοστόπ. Αν κάποιος ένστολος μας ζητήσει να σταματήσουμε, προτού κατεβάσουμε το παράθυρο, του ζητάμε να μας επιδείξει την αστυνομική του ταυτότητα.
-Δεν αφήνουμε ποτέ τα παιδιά μόνα τους στο αυτοκίνητο. Είναι προτιμότερο να παρκάρουμε και να πάρουμε τα παιδιά μαζί μας, παρά να τα αφήσουμε χωρίς επίβλεψη, ακόμη και αν θέλουμε να «πεταχτούμε» μέχρι το περίπτερο!  Η οπτική επαφή με το αυτοκίνητο, δεν είναι αρκετή. 

Ασφάλεια στη βόλτα με το καρότσι και στα μαγαζιά-Προτιμάμε πολυσύχναστους δρόμους και διαδρομές που γνωρίζουμε καλά, ειδικά τις βραδυνές ώρες.
-Όταν πρόκειται να βρεθούμε σε πολυσύχναστους χώρους (π.χ. εμπορικά κέντρα), φοράμε στο παιδί ένα ρούχο με έντονο χρώμα, ώστε να μπορούμε να το διακρίνουμε μέσα στο πλήθος σε περίπτωση που το χάσουμε από κοντά μας. Για ακόμη μεγαλύτερη σιγουριά, δένουμε ένα μπαλόνι στο χέρι του παιδιού ώστε να μπορούμε να το εντοπίσουμε από μακριά.
-Πριν από κάθε βόλτα, εξηγούμε στο παιδί τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση που χαθεί. Π.χ. να απευθυνθεί στους υπαλλήλους του καταστήματος ή του εμπορικού κέντρου όπου βρισκόμαστε, να κατευθυνθεί προς το πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα κλπ,  η οδηγία που αφορά σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας.

 Χρήσιμα τηλέφωνα
· 1033: Δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας με όλες τις Αστυνομικές υπηρεσίες των νομών Αττικής, Θεσσαλονίκης, Σερρών, Πιερίας και Πέλλας. 
· 100: Τηλεφωνική επικοινωνία για άμεση αστυνομική επέμβαση σε κάθε νομό της χώρας.
· Γραμμή SOS 1056 του Συλλόγου Το Χαμόγελο του Παιδιού

 «Το πρώτο μου παιδί ήταν πάντα υπάκουο και με μεγάλη κατανόηση. Ποτέ δεν αμφισβήτησε τα όσα του έλεγα και αντιμετώπιζε τις υποδείξεις και τις συστάσεις μου με δεκτικότητα. Όταν του έλεγα να μην κάνει κάτι γιατί είναι επικίνδυνο, το δεχόταν –τις περισσότερες φορές- χωρίς αντιδράσεις. Στο δεύτερο παιδί μου τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Δεν άκουγε καθόλου! Όλα μπορούσα να τα ελέγξω σε κάποιο βαθμό, το μεγάλο μου πρόβλημα όμως ήταν ότι άνοιγε τις πόρτες του σπιτιού και έβγαινε έξω, ενώ κάθε φορά που βγαίναμε βόλτα, άφηνε το χέρι μου και απομακρυνόταν μόνος του! Η ψυχολόγος που συμβουλεύτηκα μου εξήγησε ότι το πρόβλημα ήταν κυρίως δικό μου. Έχοντας συνηθίσει με την ήπια, ελεγχόμενη συμπεριφορά του πρώτου παιδιού, δεν είχα ούτε την εμπειρία, ούτε όμως και την υπομονή να δεχτώ και να διαχειριστώ τις διαφορετικότητες του δεύτερου. Ήμουν πολύ αυστηρή και αναλωνόμουν σε τιμωρίες αντί να προσπαθήσω να συνετίσω το παιδί μου, δια της αποτελεσματικής οδού που δεν ήταν άλλη από την συζήτηση. Ξεκίνησα λοιπόν να εξηγώ στο παιδί τους κινδύνους που υπήρχαν κάθε φορά που εξαφανιζόταν από το οπτικό μου πεδίο, δίνοντας παραδείγματα από φανταστικούς ήρωες. Για παράδειγμα, του έλεγα ότι οι αγαπημένοι του πρωταγωνιστές από παραμύθια ή κινούμενα σχέδια, έκαναν πράγματα παρόμοια με εκείνα που έκανε ο ίδιος και είχαν πολύ δυσάρεστες συνέπειες (μπήκε στο σπίτι κλέφτης και του πήρε τα παιχνίδια από το δωμάτιό του, βγήκε στον δρόμο και τον χτύπησε αυτοκίνητο οπότε έπρεπε να μείνει στο νοσοκομείο και δεν μπορούσε να πάει στην παιδική χαρά κλπ). Το αποτέλεσμα ήταν ότι σταδιακά, το παιδί συμμορφώθηκε με τους κανόνες που θέσαμε και υπάκουε, όχι από φόβο, αλλά επειδή είχε αρχίσει να κατανοεί τους κινδύνους που υπήρχαν»

πηγή:www.babyspace.gr

Ο μεγάλος αδελφός το ξέρει;

Η οικογένεια μεγαλώνει. Ποιός είναι ο σωστός τρόπος να το ανακοινώσουμε στον μεγάλο αδέλφο; Η κλινική παιδοψυχολόγος Φανή Λούγκλου μας δείχνει τον τρόπο να προετοιμάσουμε τον μεγάλο αδελφό για το μωρό που έρχεται.

Σε ποιά χρονική στιγμή της εγκυμοσύνης είναι καλύτερα να συζητήσουμε το θέμα;

Δεν υπάρχει τέλεια στιγμή ή τέλειος τρόπος για να ανακοινωθεί σε ένα παιδί μια εγκυμοσύνη.  Όποτε όμως και να γίνει αυτό, πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας ότι το παιδί θα κάνει αρκετές ερωτήσεις και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να τις απαντήσουμε, ανάλογα πάντα με την ηλικία και τοαναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού.  Για παράδειγμα, ένα παιδί προσχολικής ηλικίας, δεν μπορεί να αντιληφθεί  πλήρως το χρόνο, άρα δεν έχει νόημα να πούμε ότι το μωρό θα έρθει σε λίγους μήνες.  Είναι προτιμότερο να του πούμε ότι το μωρό θα έρθει σε μια εποχή, π.χ. το χειμώνα ή όταν κάνει πολύ κρύο έξω.  Αν το παιδί θέλει να μάθει από πού έρχονται τα μωρά, συνήθως ρωτά ακριβώς αυτό, από πού θα βγει το μωρό.  Ανάλογα πάλι με την ηλικία μπορούμε να απαντήσουμε ότι θα μεγαλώσει στην κοιλίτσα της μαμάς και θα βγει από εκεί. 

Πώς προετοιμάζουμε το μεγαλύτερο παιδί για την έλευση του μικρού;
Είναι σημαντικό να μη δημιουργούμε ψεύτικες προσδοκίες.  Πολλές φορές λέμε στο παιδί ότι θα αποκτήσει ένα αδερφάκι και θα μπορεί να παίζει μαζί του.  Αυτό του δίνει την εντύπωση ότι θα έρθει ένα παιδί που θα είναι σαν το ίδιο ή τους φίλους του.  Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια.  Το μωρό που θα γεννηθεί δεν θα μπορεί να παίξει μαζί του αμέσως, δεν θα είναι ανεξάρτητο και κάποιες φορές θα είναι και ενοχλητικό γιατί θα είναι συνέχεια στο σπίτι.  Το παιδί θα απογοητευτεί και η συμπεριφορά του θα το δείξει. Είναι καλύτερο λοιπόν να του πούμε με απλά λόγια τι θα συμβεί και τι πρέπει να περιμένει.
Για να βοηθηθούμε σε αυτό  είναι καλό να δείξουμε στο παιδί φωτογραφίες από την πρώτη εγκυμοσύνη για να δει τις αλλαγές στο σώμα της μαμάς και να καταλάβει που μεγαλώνει το μωρό.  Επίσης, μπορούμε να του δείξουμε φωτογραφίες από τη δική του βρεφική ηλικία για να έχει μία εικόνα πώς θα είναι το μωρό.  
Καθώς πλησιάζει η ώρα του τοκετού, πρέπει να αποφασίσουμε που θα μείνει το παιδί όταν η μαμά θα είναι στο νοσοκομείο και να εξηγήσουμε στο παιδί ότι για λίγες μέρες η μαμά θα λείπει από το σπίτι.  
Τέλος, πρέπει να κρατήσουμε τη ρουτίνα του παιδιού όσο καλύτερα γίνεται πριν τον τοκετό.  Αν πρόκειται να μοιραστεί το δωμάτιό του με το μωρό, τότε οι αλλαγές είναι καλύτερο να γίνουν λίγες εβδομάδες πριν τον τοκετό, ώστε να δώσουμε χρόνο στο παιδί να συνηθίσει.  Επιπλέον, αν το παιδί ετοιμάζεται να μάθει να χρησιμοποιεί την τουαλέτα ή να κοιμάται σε κανονικό κρεβάτι και όχι στην κούνια, αυτό θα πρέπει να γίνει πολύ πριν τον τοκετό ή μετά.  Θα είναι αρκετή η πίεση που θα νιώσει το παιδί με την άφιξη του μωρού και δεν χρειάζεται να το πιέσουμε περισσότερο εκείνη τη στιγμή.

Συνεργάστηκε η κλινική παιδοψυχολόγος
Φανή Λούγκλου
www.flouglou.gr

ΠΗΓΉ:www.babyspace.gr